يکي را دوست مي دارم

ولي افسوس که او هرگز نمي دانـــــــــــــــــد

نگاهش مي کنم

شايد بخواند از نگاه من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او هرگز نگاهم را نمي خواند

و

به برگ گل نوشتم

من که او را دوست مي دارم

ولي افسوس او گل را به زلف کودکي آويخت تا او را بخنداند